|
|
 |
|
|
|
WEBLOGS
|
 | Achterhoofd | | `Er gaat altijd wel iets om in mijn achterhoofd`.
Wouter Bessels overpeinst de lokale en landelijke actualiteiten en mijmert over een halve eeuw pop- en rockmuziek.
En is daarbij zeker niet op zijn achterhoofd gevallen. |  | Wereldreis Jan en Rita Eggens begonnen | | Dondermorgen om 8 uur zijn we vertrokken vanaf Schiphol naar Madrid, waar we om half 11 zijn aangekomen. Daar hadden we tijd genoeg om het toestel te halen naar Buenos Aires. We zouden vertrekken om half 2 maar uiteindelijk was het ruim 2 uur toen het zover was. De vlucht is redelijk goed verlopen, in een bepaald gebied boven de Atlantische oceaan is het weer altijd erg onstabiel en dus hadden we wat turbulentie. Na 15 uur vliegen kwamen we dan eindelijk aan in Buenos Aires. Vanuit het vliegtuig was het één zee van licht, miljarden lampjes boven de stad, schitterend. Zoiets hadden we nog nooit gezien, Amsterdam is er niets bij. Hier is het 5 uur vroeger, dus het was voor ons ineens 8 uur `s avonds i.p.v. 1 uur `s nachts. Alles ging van een leien dakje, in de hal van de luchthaven was een speciale stand waar je veilig een taxi kon bestellen. Je moet hier nooit zomaar in een taxi stappen i.v.m. kans op ontvoering.
Het is winter in Buenos Aires, dus een beetje kouder dan in Nederland, maar elke dag schijnt de zon en ’s middags loopt de temperatuur op tot ongeveer 16 graden. De Down Town van Buenos Aires is helemaal te belopen en op deze manier ontdek je ook veel meer. Eerst zijn we op zoek gegaan naar het adres van de agent die onze camper op een schip verwacht in zijn rederij. Maandagnacht wordt het schip verwacht in de haven van Buenos Aires, dinsdag moeten we alle papieren in orde maken en we denken woensdag of donderdag de camper in ontvangst te nemen.
Ondertussen hebben we hier de begraafplaats bezocht waar Eva Peron begraven ligt. Eva Peron ligt in de tombe van Familia Duarte en valt niet erg op tussen de vele andere tombes, wel zijn er veel kunstbloemen tussen het traliewerk van de glazen deur gestoken door bezoekers. De "gewone man" ligt niet in marmeren tombes, in de muren rond de begraafplaats zijn de lijkkisten van deze mensen geplaatst en sommige platen hangen er soms half voor, een beetje luguber. Toen we de begraafplaats binnen wilden gaan stond er iemand van het Aids fonds en vroeg ons waar we vandaan kwamen. Holanda, oh Maxima, zei hij en vertelde ons hoe we moesten lopen om bij het appartement van haar ouders te komen. We wilden natuurlijk een foto nemen maar wisten niet welk appartementen complex het was. We zagen een echtpaar uit het appartement er tegenover komen en we vroegen of ze wisten waar de familie Zorrequieta woont en natuurlijk wisten ze dat. Het was de achterzijde van het appartementen complex, die was niet bereikbaar maar we konden wel zien, door de grote glazen deur van de hal, dat ze uitzicht hebben op een grote gemeenschappelijke tuin. Het is een hele gewone straat dus wat het wonen betreft is Maxima er wel op vooruit gegaan. Buenos Aires is een gezellige stad, we hebben alle wijken lopend bezocht en heel wat kilometers afgelegd. Vanmorgen waren we nog maar net op pad toen er opeens een taxi stilhield. De chauffeur stapte uit en wees ons erop dat het "gevaarlijk" was buiten op zondag. Ik zei dat er helemaal geen mensen op straat zijn waarop hij antwoordde: daarom juist, overvallen, ontvoering etc. We konden beter in een bus stappen of een taxi nemen maar we hebben hem duidelijk gemaakt dat we dat niet van plan waren. Waarschijnlijk was hijzelf de boef, in elk geval probeerde hij een "vrachtje" te krijgen.
Toen we vanavond uit een restaurant kwamen en naar ons hotel wilden lopen werden we opeens verzocht om te blijven staan. Ze waren bezig met opnames voor een video-clip van een Argentijnse artiest, veel figuranten die een mondkapje droegen en een heel groot figuur met een fel geel pak aan, waarschijnlijk had het met de Mexicaanse griep te maken. Even later mochten we weer doorlopen. Ook was er een Tango-show op straat te zien. We hebben een aantal foto`s gemaakt, van de begraafplaats, van het appartementencomplex van Maxima en van de Tango-show. Zodra we op pad zijn met de camper laten we weer van ons horen.
Groetjes van Jan en Rita Eggens.
| |
|
|
laatste foto's
|
laatste films
|
|
|
|
|
|
