Het Verkeerspark trekt in de zomer zo’n vijftienhonderd bezoekers per dag en is vooral geschikt voor gezinnen met kinderen tot en met 12 jaar. Kinderen leren er over verkeersregels, kunnen er auto’s besturen, er is een juniorkartbaan, er zijn verschillende speeltuinen, waterfietsen en bij een all-in arrangement kunnen kinderen en hun ouders onbeperkt eten en drinken.
Rijbewijs
De kinderen worden aan het werk gezet. Ze kunnen namelijk een theorie- en praktijkexamen afleggen. ‘Als jullie het goed doen, krijgen jullie vanmiddag een echt rijbewijs mee’, zegt de hoofdagent serieus tegen de groep kinderen. ‘Ik heb met alle andere hoofdagenten in Nederland afgesproken dat deze examens rechtsgeldig zijn. Dus jullie hoeven niet te wachten totdat jullie 18 jaar zijn, maar jullie mogen vanmiddag al autorijden.’ De ouders lachen.
Na het theorie-examen lopen de kinderen naar hun auto’s. Jeroen (4) en Bas (8) uit Leeuwarden hebben lol. Van voorrangsregels begrijpen ze nog niet veel, maar ze rijdens netjes met de stroom auto’s mee. ‘Cool, dat we straks een eigen rijbewijs krijgen’, zegt Bas. Hij vindt de trapauto’s leuk, maar volgens hem zijn de juniorkarts nog veel stoerder. Deze gaan harder’, zegt de jonge Fries.
‘Hoooo, hoooo, hooooo!’ buldert hoofdagent Jan van Dijk tegen een bestuurder van een busje. De jongen vervoert kinderen die nog te klein zijn om een trapauto te besturen. ‘Je rijdt véél te dicht op je voorganger! Dat wordt een boete van vijfhonderd euro.’ De jongen lacht en neemt de boete in ontvangst.
Zwartrijden
De prettig gestoorde agent vertelt dat hij net een meneer heeft bekeurd. ‘Hij vertelde me dat hij nooit nooit in z’n leven een bekeuring heeft gehad. Daarna stapte hij de trein in. Zonder een kaartje te kopen!’ Jan van Dijk trekt een raar gezicht. ‘Ja, dat kan natuurlijk niet. Dat heet zwartrijden. Ik heb de beste meneer een boete gegeven. Het bedrag is nu al opgelopen tot tweeduizend euro’, vertelt hij.
Hij loopt verder en spreek een mevrouw aan op het feit dat ze haar hond APK moet laten keuren. Ze lacht. Joop en Ruud van Vierzen uit Westerbork zitten in het zonnetje op een bank. ‘We zijn een dagje uit met onze kleindochter, Sasja’, vertellen ze. ‘Ze rijdt hier ergens rond in een auto.’.
‘Het is leuk om hier weer terug te zijn’, zegt Joop. ‘We kwamen hier vroeger met onze eigen kinderen ook. De kinderen hebben het naar hun zin en wij vermaken ons wel in de zon. Net hebben we in een jeep gereden, een ritje in de trein gemaakt en patat gegeten.’
Ze kijken naar de kinderen in de trapauto’s. Sommigen rijden nauwkeurig en letten op het andere verkeer. Anderen scheuren hard door de bochten en lachen met elkaar. Vanuit de verkeerstoren krijgen de kinderen aanwijzingen. Iemand die teveel botst, moet in de toren voor de microfoon een liedje zingen.
Nostalgie
Rianne (4) en haar vader Jelle Solkema houden zich wèl netjes aan de regels. ‘Ik vind het hier heel erg leuk’, zegt Rianne. Haar vader zit net als haar in een trapauto, alleen steken z’n knieën helemaal boven het dashbord uit. ‘Ik dacht: ik ga het gewoon proberen’, zegt Jelle lachend. ‘Ruim dertig jaar geleden reed ik hier zelf als klein jongetje rond, nu ben ik er met m’n eigen kinderen. Het is een stukje nostalgie’, zegt hij lachend. Het duo rijdt snel weer verder. Ze veroorzaken namelijk een file.

Het verkeerspark bestaat dit jaar vijftig jaar. ‘Een lange tijd, waarin behoorlijk wat gebeurd is’, vertelt Stefan Krans, medewerker van het park. Hij vertelt dat de basis voor Verkeerspark Assen is gelegd door politie-rechercheur Klaas Bos. Hij zag in de Duitse stad Essen hoe kinderen op een schoolplein met enkele krijtstrepen en kartonnen borden vertrouwd werden gemaakt met het, in die tijd snel groeiende, verkeer.
Terug in Assen werd het Verkeerspark aangelegd in de Gouverneurstuin. Wegen, verkeersborden en trapauto’s zorgden ervoor dat de spelende kinderen wegwijs in het verkeer werden gemaakt. ‘Tegenwoordig is het park gesitueerd aan De Haar, zijn we flink uitgebreid en is het het grootste Verkeerspark van Europa. Verkeerspark Assen is er speciaal voor gezinnen met kleine kinderen’, besluit Krans.